Als we met de club zo groot willen blijven als nu, dan moeten we minimaal één kunstgrasveld hebben! We zijn daarom blij dat die mat er ligt vanaf de zomer 2010!”   Armand Trippaers wil “company pride” bij SO Soest Tekst: Peter Beijer   SOEST – De boomlange kersverse voorzitter komt echt binnen. Imposant, rijzig, zelfverzekerd, maar toch sympathiek. De handdruk is ferm. Armand Trippaers (61), sinds 21 september de 18e voorzitter van SO Soest, heeft het inmiddels over “we” als we onderwerpen over SO Soest ter sprake brengen. Hij voelt zich op z’n gemak bij de club.

Toch is hij niet te benijden, want de erfenis van Paul Smit is er één. De populaire oud-voorzitter, inmiddels “gepromoveerd” tot erevoorzitter, kent tenslotte elke grasspriet en stoeptegel op de Bosstraat-Oost. Zijn opvolger is gepokt en gemazzeld in het bestuurlijke metier. Hij verheugt zich op de klus bij SO Soest en pleit voor kunstgras, spelen in de 1^e klasse en “company pride”. 

Hoe ben je eigenlijk bij SO Soest terecht gekomen?

“Natuurlijk kende ik SO Soest al. Ik kan je vertellen dat mensen van buiten de club met ontzag kijken naar SO Soest. Toen mijn kleinzoon Joey (van Lemel) ging voetballen ben ik op zaterdagmorgen gaan kijken. Mijn schoonzoon Sacha Thiels voetbalt  in het 5^e en mijn dochter Marjorie is actief binnen het verzorgingsteam van de selectie. Toen ik vernam dat Paul zou stoppen als voorzitter heb ik desgevraagd aangegeven wel iets voor de club te willen doen. Ik ben eerst met Paul een hapje gaan eten. Daarna een soort van sollicitatie bij het bestuur!”

Na voorzitter van de av Pijnenburg (de voormalige atletiektak van SO Soest) dan nu voorzitter van de voetballers. Zelf ooit gevoetbald?

“Ik heb zelf nooit gevoetbald. Wel heb ik op een redelijk niveau gebasketbald en gevolleybald. Mijn enige fout is dat ik nooit een keuze in één van die sporten heb gemaakt. Dan had ik wellicht iets verder kunnen komen!”

Paul Smit was en is Mister SO Soest. Wat dat betreft laat hij wel een erfenis achter. Ben je daar niet angstig voor?

“Angstig niet, ik heb al wat jaartjes bestuurlijke ervaring achter me. Zowel regionaal, nationaal als internationaal!”

Maar, SO Soest is wel een dorpje op zich met 1000 inwoners en ineens ben jij daar burgemeester van!

“Dat klopt! Maar dat mensen hier zich verbonden met elkaar voelen is natuurlijk het leuke van SO Soest. Natuurlijk had Paul zijn eigen manier van besturen en daardoor was en is hij zeer geliefd bij de leden. Ieder vogeltje zingt zoals het gebekt is en ik heb zo ook mijn eigen manier van besturen!”

Armand Trippaers: Als je kijkt naar de grootte van de vereniging, dan mogen we onszelf de vraag stellen; ‘kunnen we deze grootte handhaven of uitbreiden in de komende jaren?'

Je hebt al wat bestuursvergaderingen meegemaakt en ondertussen loop je al een half jaartje mee binnen de club. Hoe bevalt het tot nu toe?

“SO Soest heeft een uitstekend bestuur. Het is plezierig samengesteld. De mensen die in het bestuur zitten hebben daar geen plaats ingenomen omdat zij dat zo interessant vinden, integendeel. Het zijn mensen die hart voor de club hebben en die gewoon goed door hebben dat zij nodig zijn. Dat gevoel van samenwerken en veel voor elkaar over hebben vind ik het plezierige en unieke van SO Soest!”

SO Soest heeft heel wat voetbaltakken. G-voetbal, kabouter, jeugd, senioren, recreanten, dames. Zullen we je overal langs de lijn vinden?

“Ik ga mij niet bij al die verschillende geledingen tot in de details verdiepen. We hebben goede, gekwalificeerde mensen binnen de verschillende groepen die hun disciplines prima kunnen aansturen. Dat neemt niet weg dat ik op zaterdag en zondag langs de lijn te vinden ben. Want de belangstelling is er natuurlijk wel en als mensen mij willen informeren, dan moeten ze dat zeker doen! Wat mij dan opvalt als ik al die vrijwilligers zie; voor hen is SO Soest een belangrijk deel van hun bestaan. Het lijkt een virus waar je (gelukkig) maar moeilijk van afkomt. Gisteren zie ik Lida Hoffer fanatiek meeleven bij het 1^e. Ze heeft afscheid genomen als vrijwilliger, maar uiteraard kan en zal ze de club niet loslaten. Nogmaals: dat is het mooie en unieke van SO Soest!”

Hoe ziet de toekomst van SO Soest eruit?

“Daar zijn we met het bestuur momenteel volop mee bezig. Als je kijkt naar de grootte van de vereniging, dan mogen we onszelf de vraag stellen; ‘kunnen we deze grootte handhaven of uitbreiden in de komende jaren?’ Wij zijn met het bestuur van mening dat minimaal één kunstgrasveld onmisbaar is als je met hetzelfde ledenaantal op het huidige niveau wilt blijven. Kunstgras betekent minder afgelastingen van trainingen en wedstrijden. Meer continuïteit voor de leden, dus minder verloop. Kunstgras zet ook de deur open naar bijvoorbeeld een 45+ competitie op halve velden waar de KNVB nu initiatieven voor neemt. Met onze recreantengroep en de senioren die in de toekomst voor de reguliere competitie afhaken kunnen we dan een interessant alternatief bieden! Gelukkig hebben we inmiddels de toezegging van de gemeente dat het geld voor het kunstgrasveld er komt! Vanaf de zomer van 2010 kunnen we onze leden deze faciliteit aanbieden!”

Dat klinkt allemaal positief. Maar met een ledenaantal van 1000 zal het een probleem blijven om kader te vinden!

“Het tekort aan vrijwilligers wil ik aanpakken. Daar heb ik concrete ideeën over die ik binnen ons bestuur ga bespreken. Bijvoorbeeld een lijst van alle leden samenstellen. Streep de mensen weg die al iets doen en ga de mensen die nog niks doen persoonlijk benaderen. Eerst schriftelijk en vervolgens telefonisch. Bied ze een concrete klus aan. Er is nog altijd genoeg te doen. Begeleiding van de jeugdteams, dan denk ik aan trainers, vervoerders en leiders, is onmisbaar voor een vereniging. De barbezetting is een punt van zorg. Het is altijd gezellig druk, maar al die mensen willen wel te eten en te drinken hebben. Het is lastig om hier mensen voor te vinden. Maar ook hier zullen we actief in zijn. Bijvoorbeeld door het aanbieden van biertapcursussen zoals we laatst hebben gedaan!”

Het eerste speelt aardig tot nu toe. Hoe beleef jij wedstrijden van ons keurkorps?

“Als liefhebber en als supporter. Ik kan genieten van een mooie wedstrijd, van goed voetbal. Spelers als Jasper Kok en Jordie Brouwer kunnen anderen beter laten voetballen. Maar jonge jongens als Rayendall Bitorina en Timo Kok bewijzen mee te kunnen!”

Maar het eerste speelt 3^e klasse, dat strookt niet met de ambities.

“Een club als SO Soest hoort in de 1^e klasse te spelen. Ik ben ervan overtuigd dat we in de toekomst weer op dat niveau spelen en dan een constante eersteklasser blijven. De jeugd doet het fantastisch, speelt op een bijzonder acceptabel niveau, dat moet zich op termijn uitbetalen!”

Dan moeten de talenten wel bij SO Soest blijven spelen!

“Zoals ik in het begin van ons gesprek al zei; van buiten de vereniging wordt er flink opgekeken tegen SO Soest. Daar staan jullie misschien te weinig bij stil. Ik was met mijn 60 jaar en ervaring als bestuurder in binnen- en buitenland blij verrast en trots dat ik gevraagd werd om voorzitter van SO Soest te zijn. Onze leden moeten trots zijn dat ze spelen bij een club als SO Soest. Dat mogen ze best wel uitdragen, zowel binnen als buiten het veld. Noem het maar ‘company pride’ !”