Voor dag en dauw stonden we ons in een omgebouwd containerdorp om te kleden op zondag ochtend. Vanwege de smalle selectie ditmaal aangevuld met een aantal vroege vogels uit het 5^e. Na de gebruikelijke opstartproblemen ging het in de opbouw van achteruit radicaal mis waardoor een van de weinige verdedigers achter de bal (ook zij hadden niet op deze pass gerekend) te eenvoudig werd uitgekapt en de schutter had de hoek voor het uitkiezen: 1-0. Soest hernam zich en alsof Jeffrey nooit weg geweest was rondde hij een knappe aanval over liks af met een droog schot onder de keeper door 1-1. Na een korte pauze vanwege een triest familiebericht voor de scheidsrechter gingen we voort en net voor rust bekronen we ons betere veldspel met een 1-2 voorsprong, weer via Jeffrey.

We pakten de zaken na de rust goed op en (ik ben de volgorde kwijt, maar volgens mij scoorde Helko de 1-3.

Het blijft een raadsel wat er in de thee van Marco terecht gekomen was, maar het lijkt hetzelfde spul als wat Sander Boschker - ik meen tegen Tottenham in de Champions League wedstrijd - eens gedronken had want een prettig in de voet aangespeelde terugspeelbal veranderde op het kunstgras spontaan van koers en rolde pijnlijk traag over de doellijn. Oeps 2-3. Voorwaarts kreeg weer hoop en getuigen de opbeurende tirades waarmee men elkaar dacht aan te sporen zetten ze een tandje bij. Vol bravoure hielden we echter stand om uiteindelijk na wat schoten richting doel van Helko en een bal op de paal van Ad,  Jeffrey aan zijn hatrick te helpen. 2-4 en beslist.

Zal nog een hele dobber worden om thuis dit Voorwaarts er onder te houden, maar voorlopig zijn de 3 punten binnen. Ha!