De competitie is hervat en zoals in de wedstrijdbespreking van vandaag al aangegeven, staan er nog 8 finales op het programma.
De titelkandidaten kunnen en willen zich geen puntverlies permitteren en de ploegen in de degradatiezone vechten voor hun laatste kans.
Zo ook vandaag. Soest 2 ging op bezoek bij Vriendenschaar, de ploeg die met slechts 2 punten onderaan bungelt in deze afdeling.
Een eenvoudige klus zou je misschien vooraf denken. Niets bleek minder waar. Met de nadruk op scherp, geconcentreerd en in een hoog tempo spelen, werden de mannen het veld ingestuurd. De opdracht was duidelijk en de wil was absoluut aanwezig om in een hoog tempo en met het vroegtijdig vastzetten van de tegenstander, een snelle beslissing te forceren.

Echter, er zijn altijd 2 ploegen nodig om er een wedstrijd van te maken.
Vooral de Soest-voorwaartsen, Ali, Wesley en Ron, hadden het zwaar te voorduren. Met name het onkundig ingrijpen van de culemborgse rechtsback, was er de oorzaak van dat er over de linkerkant geen fatsoenlijke aanval tot stand kwam. Continu was hij op zoek naar de ledematen van de soesters zonder ook maar de intentie te hebben de bal te spelen. Soest was de bovenliggende partij echter doordat er in te laag tempo werd gespeeld wist men nauwelijks tot serieuze kansen te komen. Een enkele keer kwam Soest over de flanken goed door maar dan kwam de eindpass weer niet bij de juiste mensen. Wesley was dicht bij de openingstreffer, echter met een onmogelijke redding wist de doelman zijn doel schoon te houden. Het spel van Soest werd onrustiger, het tempo bleef te laag en het duurde tot diep in de eerste helft tot Soest de opening in de hechte Vriendenschaar-defensie wist te vinden. Daarentegen werd er van onze jongens verwacht alert te zijn op die enkele uitvalletjes van Vriendenschaar die er dreigender uitzagen als dat ze in werkelijkheid waren. Na ruim een half uur spelen wist Ali Coban zich te ontdoen van zijn directe tegenstander en oog in oog met de doelman maakte hij, tot ieders opluchting, geen fout. 0-1.....
 

Verdiend, maar de buit was zeker nog niet binnen. Tijdens de theepauze was iedereen het erover eens, het tempo in de wedstrijd moest omhoog en met dit strijdplan verscheen Soest ongewijzigd voor de tweede 45 minuten in het veld. Ook in de 2e helft bleek dat Soest het moeilijk had met het agressieve spel van de Culemborgers en men was niet bij machte om vroegtijdig af te rekenen met deze tegenstander. In verdedigend opzicht werd er niets weggegeven en de vraag was, wanneer valt de bevrijdende tweede treffer. Mario was dichtbij de 0-2, met een ziedend schot van net buiten de 16. Soest werd tevens een kans ontnomen op de 0-2 omdat de overigens goedleidende scheidsrechter niets zag in een flinke overtreding binnen de beruchte lijnen. Een sublieme pass vanaf het middenveld bereiktte Ron. Vanuit een lastige hoek wist hij de uit zijn doel gekomen sluitpost van Vriendenschaar met een prachtige boogbal te verrassen. De verlossende en hoognodige 0-2 bracht opluchting binnen de Soest-gelederen. Ron maakte plaats voor Jasper en de lichtgeblesseerde Pierre werd vervangen door Leroy. Laatstgenoemde beleefde een goede invalbeurt en zorgde regelmatig voor dreiging over de linkerflank. Ook Remo maakte zijn “koude” opwachting en maakte het laatste kwartier vol. Gelukkig kwamen onze jongens vrij ongeschonden uit de strijd en is een compliment op zijn plaats voor het feit dat onze jongens het koppie erbij hielden en de eerste van de 8 finales tot een goed einde hebben gebracht.
Mits Koning Winter ons goed gezind is, wacht volgende week de volgende finale. CDW komt dan naar de Bosstraat-Oost.
Al met al, vandaag geen al te beste wedstrijd maar de zo belangrijke 3 punten zijn weer bijgeschreven en hiermee blijft koploper Roda ‘46 de hete adem van Soest voelen.
 
Trainer JS