VREDE

Vrede is voor ons Nederlanders de gewoonste zaak van de wereld. Van Den Helder tot aan Maastricht en van Delfzijl tot Middelburg is vrede vanzelfsprekend. De laatste oorlog die in ons land werd uitgevochten dateert van 65 jaar geleden. Vrede is vrijheid en vrijheid is vanzelfsprekend.  

In een grote en bloeiende vereniging als de onze nemen wij overal de vrijheid voor. Bij een corner roepen we in alle vrijheid dat de 2^e paal bezet moet zijn, een penalty wordt door de specialist in alle vrijheid opgeëist en overtuigend ingeschoten. Na afloop staan we aan de bar en bestellen we in alle vrijheid een koude pils en een warme hap. We vermaken ons en dat doen we dat in onze vrije tijd. “Voetbal is oorlog” was de wijseer van wijlen Rinus Michels. Een stevige tackle, een scheidsrechter of een tegenstander die onheus bejegend wordt. Het feit dat dit soort onverkwikkelijkheden slechts bestraft worden met hooguit een rode of gele kaart laat duidelijk zien dat het met de oorlog wel meevalt.  

In oorlogstijd werd er gevoetbald. Jazeker. In de “Grote Oorlog”, zoals de Eerste Wereldoorlog voor het uitbreken van de Tweede Wereldoorlog werd genoemd, was er een beroemde Engelse kapitein genaamd Wilfred Percy (Billie) Nevill. Hij wilde het moreel van zijn mannen opvijzelen door een wedstrijd uit te schrijven. Het bataljon dat tijdens de slag als eerste één van de 4 ballen in de loopgraven van de Duitsers wist te schoppen won de prijs. Was Nevill naïef of had hij te veel zelfvertrouwen? Hij was van mening dat er van een slagveld amper sprake zou zijn omdat er voorheen veel Duitsers waren gesneuveld. De eerste bal had amper over het slagveld gerold of de arme kapitein was één van de eerste die sneuvelde, 24 jaar jong. Oorlog is geen spel, oorlog is wreed en ontziet niemand.  

Vrede en vrijheid zijn kostbare grootheden waarvan je de waarde pas waardeert op momenten dat die vanzelfsprekendheid van vrede en vrijheid er niet meer zijn. De generatie die de Tweede Wereldoorlog heeft meegemaakt kan ons de verhalen nog vertellen. Verhalen over armoede, angst, onderdrukking en honger.  

Om de vrede te waarderen is door de Kerkgenootschappen in Soest en Soesterberg, het Griftland College, de Stichting Balans en het Platform Godsdiensten en Humanisme een oproep aan verenigingen en instanties gedaan om aandacht te besteden aan de Dag van de Vrede.  

De Internationale Dag van de Vrede werd door de Verenigde Naties voor het eerst vastgesteld in 1981. Deze dag valt ieder jaar in september en sinds 2001 vindt de dag jaarlijks plaats op 21 september. Deze dag dient in het teken te staan van wapenstilstand en geweldloosheid. Een mooi moment om bij stil te staan; dinsdag 21 september. Een geweldloze dag. Sta eens stil bij de rijkdom die wij in ons land hebben. Rijk omdat wij in vrijheid en vrede met elkaar mogen leven.  

Leven in vrede doen wij als het vetlederen monster opgepompt tot de omtrek die een vijfje nu eenmaal moet hebben over de mooie velden van ons land rolt. Dit weekend is de strijd om de punten in alle hevigheid losgebarsten. Vriendschappelijke wedstrijden zijn leuk. Je kan wat proberen, de druk is niet hoog en het gras is nog groen. Maar op het moment dat het er echt omgaat, als die drie broodnodige punten klaar staan om verdeeld te worden, dan moeten de mouwen opgestroopt worden.  

Geniet van het spel, geniet van je team en natuurlijk; zorg ervoor dat je fanatiek strijdt voor de punten van je elftal en van je club. Maar bewaar de vrede in je hoofd en in je hart. Niet alleen op 21 september, maar gewoon tijdens dit seizoen dat nu voor ons ligt.   Veel succes en veel plezier in de competitie !!  

PB