Bent u er al uit? Zit u in het Cruijff-kamp of kiest u partij voor de Ajacieden die lijnrecht tegenover El Salvador staan? Europa zit in een crisis die vooroorlogs aandoet, maar de journaals en de kranten repten vooral over de stammenstrijd bij een clubje in de buurt van Duivendrecht. Vergeef u mij als ik geen partij gekozen heb. Ik sla mijn knieën stuk van het lachen over deze amateuristische, kinderachtige en naïeve houding van de mensen die pretenderen de grootste en succesvolste voetbalclub van ons te vertegenwoordigen. Elk volk krijgt de leiders die ze verdienen...!

Een ander bericht in de media kreeg meer mijn aandacht. Het gekrakeel in en om de Arena gaat vervelen en dan ontroert mij het volgende nieuwsfeit. Een bejaard echtpaar was op familiebezoek in Soest. Op de terugreis naar Malden, nabij Nijmegen heeft het stel elders de verkeerde afslag genomen. Zo kwamen de oudjes in het Drentse Rogat terecht. Gedesoriënteerd door de mist waren opa en oma hopeloos verdwaald en besloot het duo te overnachten in een eenvoudig pension.

Een prachtig verhaal dat ontroert. Twee bejaarde mensen, zielsveel van elkaar houdend en op elkaar vertouwend verdwalen in een dikke soep van mist. Paniek dreigt toe te slaan, maar het verstand zegeviert. Een spannend avontuur eindigt in een hotelbed. Het lijkt op het plaatje van Guus Meeuwis.  "Hier lig ik in een wildvreemde stad en ik heb zojuist de nacht van mijn leven gehad!" Prachtig! Het laatste heldere stukje Nederland wat je gezien hebt is het mooie Soest. Uitgezwaaid door je kinderen rij je de onheilspellende mist in. Als je dan toch moet verdwalen; doe dat dan vanuit Soest!

Het verhaal is goed afgelopen. Gelukkig maar! Niets is natuurlijk zo vervelend als de weg kwijtraken in een route die je al 1000 keer gereden hebt. De mist ontneemt je het zicht, je oriëntatie, de wereld is klein geworden!  

Mensen die nieuw zijn bij een vereniging als de onze zullen de omgeving ook als mistig ervaren. Je moet als nieuweling maar eens je weg zien te vinden in een omgeving waarin 1000 leden als een georganiseerd mierennest door elkaar heen lopen. Een F-pupil, net begonnen als voetballer ziet alleen maar enorme velden, een gigantisch clubhuis en heel veel grote mensen. Wat dacht je trouwens van de ouders van zo’n pupil. Voor hen is de kennismaking met een club één grote mist. En dan vraagt die vereniging ook nog of al die nieuwe mensen “iets” voor de club willen doen. De mensen zijn blij als ze de route weten voor het bestellen van een kopje koffie.  

Kan een vereniging die mist opdoeken en zorgen voor helderheid in de belevingswereld van de leden? De KNVB is zich ook bewust van deze problematiek. De verenigingen moeten weer terug gaan naar hun basis, “Back to Basic” dus! Kijk: SO Soest is ooit opgericht door een clubje katholieke jongemannen. De mannen kenden elkaar van de kroeg, de kerk en het platteland. Een grote sociale cohesie dus. In die tijd was voor elkaar en met elkaar werken vanzelfsprekend. Dat was de basis!  

Nu, decennia later, is de tijdsgeest veranderd. Sportverenigingen zijn uitgegroeid tot amusementwinkels die maatwerk in de vorm van sportplezier aan hun leden leveren. Het is logisch dat leden, vooral nieuwe leden, meewerken in die vereniging niet op voorhand vanzelfsprekend vinden.  

Natuurlijk heeft SO Soest “Back to Basic” omarmt. Een werkgroep is opgericht en deze groep betrokken leden heeft inmiddels een eerste ronde tafelgesprek met het bestuur gehad. De eerste indrukken zijn dat er hier en daar inderdaad veel mist hangt binnen de vereniging. Mist die niet door iedereen wordt opgemerkt. We gaan er aan werken om helderheid te verschaffen. Ook voor nieuwe leden! 

Voor Joke Meijerink ging die mist de laatste jaren niet op. Zij ziet de wereld door een heldere blik. Kent u Joke? Zij is sinds jaar en dag de wederhelft van voormalig bestuurslid Wim de Beer. Joke wist en weet de weg binnen de club, hoewel zij ook ooit als "vreemde" binnenkwam. Joke maakte zich verdienstelijk als vrouw van dienst tijdens de thuiswedstrijden van het eerste en zij was ook lid van de Spetterploeg. We hebben snel gerekend en geconcludeerd dat Joke maar liefst 37.235 keer een nietje door een Spetter heeft gejaagd. Gewoon vrijwilligerswerk wat zij belangeloos deed. Veel mensen om haar heen vonden dat ook zij eens een blijk van waardering verdiende. Nou bij deze dan. Zomaar een vrijwilliger die de weg binnen de mist prima heeft gevonden! Joke bedankt voor je zorg en toewijding!

PB