| Interview Bas Tullemans in de Soester Courant van 31 augustus |
|
|
| woensdag, 31 augustus 2011 | ||
Tullemans stamt uit een echte voetbalfamilie. Vader Joep speelde bij Wilhelmina in Weert. De familie verhuisde naar Soest. De keus viel op SO Soest en moeder Tanja ging de pupillen trainen en coördineren, terwijl vader Joep in het 4e team ging ballen en ook een jeugdelftal onder zijn hoede nam.
Zusje Suzanne ontpopte zich als een verdienstelijk voetbalster en verruilde SO Soest voor Saestum met als gevolg een aantal optredens in het Nederlands elftal onder de 17 jaar.
Bas bleef niet achter en was inmiddels ook met een opmars bezig. Met als bekroning zijn debuut in 2009 in het vlaggenschip. Weliswaar als invaller, maar dat had goede gevolgen voor de frêle Soester. Toenmalig coach Henk van Asch deed in de slotfase van de competitie andermaal beroep op hem. Een basisplaats viel Tullemans ten deel in twee duels waarvan de kampioenswedstrijd tegen AFC Quick het hoogtepunt werd. Dat duel is hem bijgebleven:‘ Dat was echt leuk. Veel publiek rond het veld en dan ook nog een assist van mij op Tjeerd van Schee. Dat was een hoogtepunt met een groot feest erna’! (Bas scoorde ook in deze wedstrijd - red)
Veel trainers heeft hij meegemaakt. Een paar namen borrelen op. ‘ René Kaats en Leo Rauch zijn bepalend geweest. Vooral met René heb ik voetballend de grootste stap gemaakt, ik heb veel van hem geleerd’. Over de huidige trainer Karel Knaap is hij tevreden.‘ Knaap toonde veel interesse en heeft mij de kans gegeven. Hij is puur op voetbal gericht en niet op het loopwerk. Tijdens de trainingen krijgen we veel passvorming en weinig loopwerk. Tja, af en toe een sprintje, maar je moet zelf de discipline opbrengen om zelf te gaan rennen’, zegt Bas die als B-junior met de A-junioren meetrainde en samen met de eveneens doorgebroken Rayendall Bitorina acteerde in Jong SO Soest. ‘ Daar werd ik sterker en dat maakte elke volgende stap makkelijker’.
Op de vraag of SO Soest de springplank is naar hogerop is hij nuchter; ‘ Wat zou ik moeten zoeken bijvoorbeeld bij Spakenburg of IJsselmeervogels. Daar kom ik toch niet aan voetballen toe. Zie het maar als zelfkennis. Laat mij maar in de tweede klasse voetballen, daar zit ik wel goed. Natuurlijk heb ik wel ambities, maar ik moet wel reëel blijven. Bovendien heeft de club de goede weg ingeslagen door veel eigen jongens te laten doorstromen’.
Wat volgens Tullemans niet betekent dat hij niet hogerop wil met zijn team. De eerste klasse zou dan het doel zijn. ‘ Daar zijn we nog niet aan toe. Een paar spelers heeft de kwaliteiten voor die klasse, maar dat zijn er te weinig. Dat betekent dat de kans op degradatievoetbal dan groot is en als ik iets haat, dan is dat het wel’.
Zijn prognose voor het nieuwe seizoen is behoudend: ‘Ik heb geen specifiek doel. Laten we maar gewoon lekker voetballen en proberen bij de eerste vier te eindigen. Vorig seizoen kregen we veel doelpunten om de oren en dat lag echt niet alleen aan de keepers. In de defensie en op het middenveld werd ook vaak balverlies geleden. We moeten daarin beter worden en minder schorsingen oplopen’, analyseert hij eerlijk om er aan toe te voegen dat een positie als verdediger voor hem niet zo handig is: ‘ Een pure verdediger ben ik niet. Ik maak te veel overtredingen’, zegt Tullemans die veel leert van routiniers als Jordie Brouwer en Gerdo Kuenen. ‘Met hun tips gaat het allemaal wat sneller en slimmer en daar groei ik van.’
Hij kijkt uit naar de eerste competitiewedstrijd tegen Concordia sv en hoopt op een basisplaats, maar begrijpt dat hij door de concurrentie op zijn positie daar hard voor zal moeten werken. ’Veel zal er aan liggen met wat voor systeem de trainer wil spelen. Ik hoop dat ik een kans krijg bij de seizoensopening. Een thuiswedstrijd heeft zijn voordelen en ik hoop op veel publiek’, aldus Tullemans, die er aan toevoegt dat de toeschouwers vanzelf wel gaan komen als er goed gepresteerd wordt.
Ton van Zoeren |