13 december 2009 bij MSV’19 in Montfoort zou een zwarte dag worden in zijn nog prille selectieloopbaan. Een ernstige blessure maakte een eind aan een tot dan toe succesvol debuutseizoen in de hoofdmacht. Helaas was de laatste wedstrijd voor de winterstop ook tevens zijn laatste van het seizoen 2009-2010. Een lange revalidatieperiode volgde, waarin we elkaar ook nog veelvuldig zijn tegen gekomen.

Tegen het voorjaar van 2011, ruim een jaar verder dus, was de opluchting dan ook groot toen de sintelbaan van Pijnenburg werd ingeruild voor het prachtige groen van ons complex. Het herstel zette zich voort. En ziedaar, een basisplaats is het resultaat. Ik ken hem persoonlijk als een ijverige speler met een tomeloze inzet. Volgens zijn leider is hij sociaal, betrokken en fanatiek, Jordie Brouwer noemt hem:….’n mooie jongen’:

Eigenlijk zegt de inleiding genoeg, maar toch nog even een korte vraag voor de lezers: wat spookt er door je hoofd tijdens zo’n lange periode van afwezigheid? “De onzekerheid over het wel of niet meer fit worden. Het nooit meer kunnen spelen. Volgens de arts was dit een serieuze gedachte na de eerste diagnose. Na de 2^e operatie in april 2010 ben ik begonnen met de revalidatie via de fysiotherapeut in Soest om vervolgens in augustus te starten met krachttraining op de club. De voorbereiding van de selectie begon op dat moment ook wat wel een moeilijk moment was. Maar het vertrouwen kwam snel terug en ik werd weer optimistisch over het herstel.”  

Het moet dan ook een heerlijk gevoel zijn om weer te kunnen spelen. Wat heb je het meeste gemist? “Toch wel het teamgevoel en natuurlijk het voetbal zelf. Het gevoel dat je er niet echt bij hoort is niet prettig. Het kampioenschap in 2010 was natuurlijk geweldig maar doordat ik alleen de eerste helft van dat seizoen speelde bracht het me een dubbel gevoel.”  

Je bent bij mij bekend als rechtermiddenvelder maar nu heeft de trainer je als rechtsback opgesteld. Hoe is dat ontstaan? “Inderdaad ja dat was voor mij ook een verrassing. De jeugd van Soest heb ik doorlopen als rechtsbuiten namelijk. Tijdens mijn eerste seizoen in de C-1, onder leiding van trainer René Kaats, ben ik afgezakt naar de rechtshalfpositie. Hoewel ik mij zelf niet als rechtsback zie, sta ik nu op die positie.Het was ook meer een ‘probeersel’ omdat er tijdens de voorbereiding geen alternatief was. Maar het gaat best goed en ik ben blij om te spelen.”  

Je geeft aan jezelf liever een linie naar voren te zien spelen? Maar wie gaat jou nu de kneepjes van het back zijn bijbrengen? “Haha jij?! Ik probeer gewoon mijn best te doen en ik hou mijn spel simpel. Mijn ambitie is om zo veel mogelijk te spelen en in de toekomst kan ik dat hopelijk weer op het middenveld doen.”  

Wat verwacht de trainer van je en hoe geef jij daar je invulling aan? “Ik zal vooral mijn best moeten doen en vanuit een basis moeten spelen. Daar praat je met de trainer over. Mijn tegenstander uitschakelen is natuurlijk de voornaamste taak maar ik wil ook graag aanvallend wat brengen. Ruimtes pakken als ze er zijn en dan de diepte zoeken.”    

Je jeugdperiode ligt nog maar net achter je. Wat had je toen misschien al kunnen/moeten leren wat er nu nog aan ontbreekt? “Penalty’s nemen (nacompetitie Kennemers thuis red.) haha!! Wat me erg bij is gebleven van het debuutseizoen is het fysieke krachtsverschil ten opzichte van de jeugd. Vanuit uit de jeugd debuteerde ik weliswaar direct in het eerste. Maar vooral tijdens de trainingen merkte ik op wat voor een niveau ik mij aan moest passen. Verder de slimmigheidjes, niet altijd maar de duels willen aangaan.”   

Als jeugdspeler zul je vast een favoriet Soest 1 elftal gehad hebben. Kan je je het nog herinneren en waardoor? “Ik heb weinig wedstrijden meegekregen van Soest 1. Als jeugdspeler kwam ik eigenlijk nauwelijks op de club, heb er verder ook geen familie lopen. Hierdoor was ik op zondag vaak elders. Als ik dan toch een elftal moet noemen dan is dat het elftal van het seizoen 2008-2009. Een aantal A-junioren speelde in dat elftal en jongens als Gerdo en Jordie ook. Oh ja, en die ene van Goudriaan toch?”  

Je debuut in het vlaggenschip was tegen Eemboys in 2009. Is er sindsdien al een hoogtepuntje te noteren? Tot nu toe: het kampioenschap in de 3e klasse! Zondermeer !  

Tekst: Jaap ten Haaf