SOEST – Mustafa Aksit had afgelopen zomer de clubs voor het uitkiezen toen duidelijk werd dat ook hij vertrok bij Elinkwijk. De 34-jarige Soester besloot dat hij niet meer ver wilde reizen en koos er voor om bij SO Soest te gaan voetballen, bij de club waar hij ook al jeugdtrainer was. Bij de tweedeklasser moet Aksit niet alleen voor de balans zorgen, maar is hij ook mentor van de jonge talenten. ,,Het is mijn uitdaging om meer voetbal in de ploeg te krijgen.’’

PETER POS  

Het was uitgerekend Mustafa Aksit die eergisteren in de derde minuut van de blessuretijd een strafschop veroorzaakte waardoor VVZA alsnog op 2-2 kwam. De ervaren middenvelder is juist gehaald om te voorkomen dat Soest net als vorig seizoen doelpunt na doelpunt om de oren krijgt.

,,We waren net op voorsprong gekomen en stonden bij de aftrap niet klaar,’’ haalt Aksit het moment nog even terug. ,,Ik heb er nog wel wat van gezegd, maar toen was het al te laat. Ik kreeg in het strafschopgebied twee man op me af, misschien had ik het anders moeten oplossen, nu tikte ik hem wel iets aan. Penalty, balen!’’

De oud-prof van FC Dordrecht, NAC, RBC en Denimzispor in Turkije en daarna liefst acht jaar bij Spakenburg voetbalde ziet Soest als een tussenstation richting het trainerschap. Ik heb afgesproken om in ieder geval één seizoen hier te voetballen, maar hoop dat er nog wel een paar jaar bijkomen. Daarna ga ik voor het trainerschap. Bij Soest train ik al de jeugd, maar in de toekomst wil ik hoofdtrainer worden.’’

Voorlopig vervult de middenvelder een mentorrol bij ‘de blauwe leeuwen’ en daar is trainer Karel Knaap blij mee. ,,Mustafa is heel erg sturend naar de jonge jongens toe, zij doen daar hun voordeel mee. Ik praat veel met hem, de speelwijze is duidelijk, maar vanuit het veld krijgt Mustafa de ruimte om in te spelen op situaties. Dat is prettig voor iedereen. Alle procentjes tellen mee. Daarom zie ik hem als absolute aanwinst, los van zijn eigen spel.’’ Dat laatste kan nog wel beter vind de mentor zelf. ,,Ik merk dat de automatismen die je bij bijvoorbeeld Elinkwijk wel had, hier nog niet zijn. Het duurt wat langer voordat je de bal krijgt en ik loop vooral achter mijn man aan. Dat heeft wel een voordeel dat het erg goed voor mijn conditie is,’’ zegt Aksit met een kwinkslag.

,,Langzaam maar zeker zie je toch wel vooruitgang. Het is mijn uitdaging om meer voetbal in de ploeg te krijgen. Dat doe ik niet alleen. Er lopen bij Soest meer ervaren jongens rond met veel bagage.’’ ,,Toch is het soms nog wel dat wanneer ik een aanwijzing geef er gezegd wordt ‘wat bedoel je daarmee?’ De opbouw moet echt stapje voor stapje, maar het is wel mooi om te zien dat die jonge jongens leergierig zijn. Hopelijk hebben we ook weer geleerd van de wedstrijd tegen VVZA. Uiteindelijk kan ik wel leven met het gelijke spel, want VVZA is geen verkeerde ploeg, ze hebben het ons zeker in de eerste helft heel moeilijk gemaakt. Maar als je drie minuten in blessuretijd de winst uit handen geeft, dat blijft altijd balen.’’