Als we denken aan bekende (S.O.) Soester voetbalbroers, dan komen we vaak uit bij de gebroeders Kaats en Hilhorst. Oud 1ste elftal spelers met een staat van dienst waar menig clublid van heeft meegenoten. De afgelopen seizoenen kwamen we de volgende gebroeders tegen: Stef en Robin Smeeing; Marcel (helaas vertrokken) en Richard Pietersen; Jasper en Timo Kok. Ze speelden zelfs als 6-tal nog een wedstrijdje samen. Met één van de laatst genoemde broers heb ik een gesprek. Ik praat met Timo (21) over zijn eerste periode bij de selectie, dé blessure, het spelen met Jasper en de terugkeer in Soest 1.

We missen je al een tijdje bij het 1^ste. Hoe gaat het met je? “Eigenlijk gaat het wel naar behoren. Ik ben natuurlijk aan het terugkomen van een blessure en dat gaat naar verwachting. Het voetballen gaat ook lekker en lichamelijk is alles in orde op dit moment. Conditioneel is alles nog niet helemaal op niveau maar ook dat gaat de goede kant op.”

Hoe bevalt het spelen in het 2^e? Jullie beleven een goede start van de competitie.“Om terug te komen na mijn blessure bevalt het 2^e prima. Ik wil ook rustig aan beginnen en neem mezelf daarom in bescherming. Het is ook weer even wennen aan het spelen van de volle 90 minuten. Maar het gaat goed en we beleven, met afgelopen zondag als uitzondering, een goede start van de competitie.”  

De afgelopen seizoenen was het spelbeeld vaak wisselvallig bij het 2^e. Heb je een verklaring voor deze start? “Dit is een elftal dat elkaar kent vanaf de E1. We spelen dus al jaren samen en we kennen elkaars kwaliteiten. Het spelen samen voelt daardoor vertrouwd.”

Wat is de rol van Johan Staal hierin? “Johan is fanatiek en geeft ons vertrouwen. Dat is prettig. Hij heeft ons doen beseffen dat we mee kunnen doen voor het kampioenschap. Iedereen is daar nu mee bezig. Verder is Johan een trainer die van discipline houdt. Daar gaan we als ploeg goed mee om. Kom je een keer niet trainen zonder geldige reden, dan sta je er gewoon naast.”  

Eigenlijk loop je al weer een tijdje mee. Je eerste periode bij Soest 1, herinner je die nog? Als A-junior beleefde ik mijn debuut in 2008 onder Henk van de Pol. Dat seizoen speelde ik dus als jeugdspeler bij de selectie. Dat was opkijken tegen de ‘grote’ jongens. Fysiek allemaal een stuk sterker. Maar het maakt je beter. Terugkijkende denk ik wel dat ik toen fysiek kopje onder ben gegaan, waardoor vervolgens de lichamelijke klachten zijn begonnen.”

Je kampte met een lichte vorm van heupdysplasie. Kan je daar wat meer over vertellen? “Door een slepende liesblessure ontdekten de specialisten een heupafwijking. Er zat te veel speling op het heupgewricht. De spieren rondom de heup compenseren dit euvel waardoor de lies overbelast kan raken. Een operatie was een optie maar helaas geen garantie tot herstel. Via dr. Van der Sande (oud sportarts KNVB /JtH) in Hoorn en diverse onderzoeken ben ik uiteindelijk de spieren gaan trainen. Gelukkig met positief resultaat.”  

En toen was daar ook ineens je broer. Hoe heb je zijn terugkeer ervaren? “Ontzettend leuk! Door zijn profcarrière (Ajax en RKC/JtH) was het van samen spelen nooit gekomen. Voor zijn terugkomst hebben we het wel eerst besproken. Jasper wilde weer plezier krijgen in het spelletje en zag bij Soest een goede kans dat te bereiken. Ook zag hij zichzelf als een soort mentor van de overkomende jeugdspeler. Ik heb dat aangemoedigd.”

Voetbalde dat anders voor je? “Nee het was juist erg leerzaam. Jasper is een type Bas Dreef. Leiding geven aan de verdediging en spelers ‘neerzetten’. Duidelijkheid achterin.”  

Eigenlijk was jij op dat moment de meest ervaren speler bij Soest van jullie twee. Of voelde dat niet zo? “Dat klopt ja. Het was voor hem natuurlijk ook wennen. In de 2^e klasse voetballen is een ander niveau en dat vergt enige aanpassing. Daar hebben we het tussentijds wel over gehad. Maar ik heb me niet verantwoordelijk voor hem gevoeld.”

De broers uit de inleiding hebben eigenlijk allemaal hetzelfde niveau bereikt. Hoe verklaar je het verschil tussen jou en Jasper? “Toevallig had ik het daar met mijn ouders nog over. Ik ben in de jeugd wel gevraagd en gevolgd door Heerenveen en Vitesse. Ik heb daar alleen niets mee gedaan. Enerzijds is dat een kwestie van mentaliteit, ik vind dat er meer is dan alleen maar voetbal. Anderzijds is het een keuze geweest om vol voor bv. de studie te kunnen gaan. Ik sta nog steeds achter die keuze.”

Wanneer kunnen we je weer terug verwachten in Soest 1? “Dat wordt waarschijnlijk pas volgend seizoen. Ik ben nu net fit en wil dat zo houden. Ik kan dan langzaam gaan werken naar het niveau van Soest 1. Maar ik kijk eerst uit naar een leuk seizoen met het 2^e.”

Tekst: Jaap ten Haaf