| Dylan Meijer: “als jonge jongen heb je een berg huiswerk op je bureau!” |
|
|
| zondag, 13 november 2011 | ||||
Ik kwam op de oude website van SO Soest een bericht tegen van 11 mei 2006. Zegt die datum jou iets? “Uhh…niet direct. Help eens even!”
Op die dag won de D-1 van SO Soest van de D-1 van IJsselmeervogels! “O ja, dat weet ik nog wel! We promoveerden door die overwinning naar de hoogste landelijke jeugdklasse!” (zie deze link)
Vind je niet dat het allemaal supersnel is gegaan? In 2006 speelde je dus in de D-1, nu ben je inmiddels basisspeler van het eerste elftal! “Als je het zo zegt is het wel snel gegaan ja. Ik heb daar niet zo bij stil gestaan. Wel vind ik dat het vanaf de B-1 in een rap tempo is gegaan. Ik heb in het eerste jaar bij de A-junioren al vaak met het 2e meegedaan. Voor mijn gevoel heb ik amper in de A-junioren gespeeld!”
In het vorige boekje vertelde Jordie Brouwer dat jongere spelers beter moeten luisteren naar de routiniers! Nou vertel maar; deel jij die mening? “Richard Pietersen drukte bij binnenkomst in de kantine direct het boekje in mijn handen. “Dat is voor jou bedoeld!” Tja, ik sta in de groep bekend als ‘ja maar!’ Ik vind dan bijvoorbeeld dat de bal naar links had gemoeten als die naar rechts is gespeeld. De oudere jongens vertellen dat ik meer moet accepteren. Ik ben een type speler dat z’n eigen spelletje wil spelen. Dus de kritiek van die jongens gaat het rechter oor in en gaat er dan links weer uit. Maar ik moet zeggen dat er tegenwoordig veel van die woorden bij mijn linker oor blijven hangen!”
Je mag ook best wat van ze aannemen. Toen jij promoveerde met de D-1 speelden die jongens al in het 1e ! “Dat is ook zo! Ik heb snel een weerwoord. In de jeugd was ik altijd één van de betere spelers, nu ben ik één van de elf. Ik merk nu dat aanwijzingen van de jongens oprecht zijn. Als ik nu in een soortgelijke situatie kom waar de jongens eerder aanwijzingen over hebben gegeven dan denk ik wel aan hun woorden!”
Je hebt altijd bij SO Soest gespeeld. Heb je een favoriete trainer in al die jaren op de Bosstraat-Oost? “Toen ik in de D-1 kwam was Hans Renes mijn trainer. Hij was toen net nieuw bij de club. Ik heb veel van hem geleerd. In die periode werd ik opeens door andere clubs gezien en ging ik bij de KNVB trainen. Hans is wel mijn favoriete trainer. Maar een torenhoge favoriet heb ik niet. Ik heb ook met heel veel plezier getraind onder Saban Aksit, Nico van Ginkel en uiteraard Johan Staal!”
In de zomer was je bijna vertrokken naar Roda’46. Maar je bleef toch bij SO Soest. Waar ligt je voetbaltoekomst? “Ik wilde dit seizoen zoveel mogelijk minuten maken in het 1e. Dat ik zoveel zou spelen als ik tot nu toe gedaan heb, dat had ik niet verwacht, maar het is mooi meegenomen. Ik ben nog jong, ik blijf eerst lekker bij SO Soest voetballen. Als er ooit een leuke club op mijn pad komt moet het een goede stap voor mijzelf zijn. Het moet dan ook een club in de buurt zijn. Maar wie weet kunnen we met SO Soest wel stappen vooruit maken!”
In het begin van het seizoen startte je sterk in een wedstrijd en dan werd het langzaam minder. Afgelopen zondag sloeg je juist toe in de slotfase. Toch wat geleerd dit seizoen? “Ik heb redelijk veel geleerd dit seizoen. Als A-junior in het eerste heb je een berg huiswerk op je bureau. Maar het gaat steeds beter. Ik moet meer rust in mijn spel brengen. Door mijn snelheid heb ik vaak meer tijd, dat moet ik me realiseren. Mijn spel ging met kleine stappen vooruit, nu is het tijd om grote stappen te maken! Afgelopen zondag lukte dat mooi in de laatste minuut. Er zat bij Roda geen snelle jongen tussen en als dat balletje er dan tussen valt kan ik er mooi van profiteren!”
Na de kerst ga je voor een half jaar naar Amerika. Hoe zal het SO Soest vergaan de rest van het seizoen? “Ik vergelijk ons een beetje met Hoofddorp. De ene week is het alles, de andere week verliezen we onnodig, zoals laatst tegen Houten. Ik wil, tot mijn tijdelijk afscheid, veel punten pakken en daarna zal ik elk berichtje volgen via internet. Uiteraard ga ik in Amerika ook sporten. Wie weet is daar een leuke voetbalclub. Ik ga niet stil zitten!”
Tekst: Peter Beijer (Jaap ten Haaf had leuke familieomstandigheden) |