In memoriam – Cees Verkerk 1946 - 2026

Vrijdag 13 maart 2026

Met het overlijden van Cees Verkerk op donderdag 12 maart neemt SO Soest afscheid van een markant clubman. Een erelid, oud-voorzitter en jarenlang bestuurslid (van 1976 tot 1991), maar bovenal een man met een blauw-wit hart. In januari vierde Cees nog zijn tachtigste verjaardag. Dat hij nu niet meer onder ons is, voelt voor velen in en rond de club bijna onwerkelijk.

Cees was een echte SO Soest-fanaat. Iemand die er altijd was. Bij thuiswedstrijden, bij uitwedstrijden, langs de lijn of in de bestuurskamer. Twee weken geleden stond hij bij de derby tegen Hees langs het veld. Natuurlijk gekleed in iets blauws. Toen hij merkte dat ondergetekende geen blauw droeg, volgde er een licht bestraffende opmerking. Ik mompelde iets over bijgeloof. Cees moest er hartelijk om lachen. ,,Alsof dat helpt,” zei hij. Humor was nooit ver weg bij hem.

Dat betekende niet dat hij niet meeleefde. De nederlaag tegen Hees deed hem pijn, zoals elke echte supporter dat voelt. Toen SO Soest een week later met 1-1 gelijkspeelde tegen Nieuwland, kon hij er helaas niet meer bij zijn; hij lag toen in het ziekenhuis. Maar een berichtje volgde wel: hij was tevreden met de uitslag. En optimistisch voegde hij eraan toe dat met de start van de derde periode, dit weekend dus, alles weer met een schone lei begint. Zo bleef hij altijd betrokken bij het eerste elftal, dat hij elk seizoen trouw volgde, zowel thuis als uit. Bij de gewonnen uitwedstrijd tegen Loosdrecht gaf hij de ploeg een rondje, deed hij wel vaker overigens.  

Cees keek met plezier uit naar het naderende jubileum van de club. Bij de aftrap van de Eeuw van S.O. Soest op 23 november vorig jaar was hij aanwezig en zong hij enthousiast mee met het Eeuwlied van Luc en Linette. In de eerste twee jubileumpodcasts liet hij bovendien op zijn eigen ludieke manier van zich horen. Met een knipoog vertelde hij daarin hoe vroeger, volgens hem althans, alles beter was. Hij zou donderdagavond met Wietske aanwezig zijn bij het Charitydiner in de Soester Duinen. Vorige week appte hij nog dat hij, hopelijk, de 12^de aanwezig zou zijn. Het werd zijn overlijdensdag. Tijdens het Charitydiner werd geproost op het leven van Cees. Het is intens jammer dat hij de jubileumfestiviteiten niet verder kan meemaken. Het is een schrale troost dat hij de aanloop naar het eeuwfeest nog heeft mogen ervaren.

Cees werd in 1956 lid van onze club. Eerst bij BDC aan de Ferdinand Huycklaan waar hij mooie jeugdjaren beleefde onder meester Jansen en later, in zijn seniorentijd, haalde hij bijna het eerste elftal. Dat valt op te tekenen in het jubileumboek uit 1986 waarin hij met zijn kenmerkende zelfspot schrijft: ,,Trainer Rijn had mij na een training verteld dat hij zondag zou spelen. Het toeval wilde, althans ik neem aan dat het toeval was, dat diezelfde trainer twee dagen later werd ontslagen. Er kwam een interim-trainer en het vervolg was dat ik niet meer bij het eerste zat.”

Zijn humor kwam ook naar voren in de stukjes die hij vroeger schreef voor het clubblad. Zijn eigen prestaties op het veld beschreef hij zo overdreven dat iedereen wist: dit is pure ironie. Zo vertelt Hugo van Rossenberg: ,,Vroeger voetbalde ik op zaterdag in de junioren-A. Op zondag viel ik vaak in bij het 2e of 4e. In het 4e voetbalde Cees oa samen met Kees Boerkoel, Bas Bakker, Frans Ros, Ton Cooiman, Wim Roest, Wim Hilhorst en vele anderen. Cees voetbalde in de voorhoede. Wat het resultaat ook was, Cees vertelde na afloop altijd met een stalen gezicht, onder het genot van een biertje, dat hij goed was; dat hij de gevaarlijkste was; dat hij goede acties had met fantastische schoten en dat hij heel soms ook schitterend had gescoord. Dit alles met een dikke vette knipoog. Hij had dan vaak de lachers op zijn hand."

Van 1976 tot 1991 maakte Cees deel uit van het bestuur van SO Soest. Vooral als secretaris, maar toen de club even zonder voorzitter zat, nam hij ook een jaar lang die taak op zich. Met het soepele gemak dat hem kenmerkte. Niet autoritair, maar verbindend. Niet weglopen voor problemen, maar ze samen oplossen. Altijd tussen de mensen, altijd benaderbaar.

In die jaren zeventig en tachtig groeide SO Soest organisatorisch sterk. Cees maakte deel uit van dat bestuur dat de vereniging op stevige fundamenten zette. De afgelopen tijd namen we al afscheid van meerdere mensen uit die generatie: vorige maand Bep Hom, eind vorig jaar Theo Westerveld en in november 2024 Kees Boerkoel. ‘Cees en Kees’, zo werden Verkerk en Boerkoel vaak genoemd, twee mannen die jarenlang het gezicht van het bestuur én van SO Soest waren.

Ook na zijn bestuursperiode bleef Cees actief. Hij was voorzitter van de Club van Honderd, voorzitter van de horecacommissie, nam zitting in de jubileumcommissie 2001 en was jarenlang jurylid voor de Man of the Match. Bij thuiswedstrijden zat hij na afloop steevast op zijn vaste plek in de bestuurskamer, waar hij met mede-erelid Hans Dreef de wedstrijd analyseerde. Ondertussen keek hij op de app of zijn club een plaatsje was gestegen op de ranglijst.

Zo was Cees: betrokken, scherp, met humor, maar altijd met respect voor iedereen binnen de club. Een sociaal mens met een groot hart.

Buiten de club was hij net zo hartelijk en sociaal betrokken en was hij actief met golf, biljart, in de politiek, Stichting De Duikelaars, Stichting Old Grand Dad Club, bij de Sportraad en de KNVB en zo zal ik vast nog wel wat vergeten. Het is bijna te veel om op te noemen wat Cees in zijn 80-jarige leven voor de wereld om hem heen heeft betekend.

Samen met Wietske bracht Cees veel vrije tijd door op Terschelling, een plek waar zij jaar in jaar uit genoten. Ik kwam hem daar ooit tegen en mocht zomaar een paar fietsen van hem lenen om het eiland te verkennen. Met een vanzelfsprekende hartelijkheid werden de fietsen overhandigd vergezeld met een aantal tips waar de mooiste plekjes van het eiland te zien zijn.

Het is moeilijk voor te stellen dat Cees Verkerk er niet meer is. Voor SO Soest was hij jarenlang een vertrouwd gezicht en een drijvende kracht. We zullen hem enorm missen. Ook wanneer we met ereleden en leden van verdienste bij elkaar komen. Hij ontbrak daar nooit. 

Onze gedachten gaan uit naar Wietske, naar Hanneke en Wouter en hun gezinnen. Voor hen is het verlies het grootst. Wij hopen dat de vele mooie herinneringen aan een vriendelijke, betrokken en humorvolle man tot troost mogen zijn.

Namens alle leden en het bestuur van SO Soest wens ik hen veel sterkte en troost.

Cees Verkerk zullen wij nooit vergeten.
Een echte clubman. Een man met een hart dat niet alleen blauw-wit maar ook van goud was.

Peter Beijer

Zie in onderstaand fotoalbum ook de informatie over condoleren en uitvaart van Cees

Foto's
Tijdens Dag van de Club
Samen met Anton Snijders bij kampioensreceptie 1981
Interview in Soester Courant 2001
Cadeau namens Old Grand Dad in 2024
Golfdag met trainer René vd Kooij en Ries de Jong 2019
In de voorzittersgalerij in onze bestuurskamer
Met zijn voetbalelftal (helemaal rechts in 'burger') in de beginjaren zeventig
Man of the Match met Timo Kok 2011
Met Anton en Marianne Snijders tijdens Aftrap van de Eeuw 23 november 2025

Delen op sociale media

FacebookLinkedInPinterestE-mail