Reüniedag SO Soest brengt generaties samen op zonovergoten Eerste Pinksterdag

Maandag 25 mei 2026

Sommige dagen voelen al bijzonder voordat ze begonnen zijn. Eerste Pinksterdag, zondag 24 mei, was zo’n dag. Op de velden van SO Soest werd opnieuw stilgestaan bij het 100-jarig bestaan van de vereniging, dit keer met een beproefd recept: een reünie gecombineerd met een toernooi. En wie erbij was, zag vooral waar deze club al een eeuw om draait: ontmoeting, herinneringen ophalen en samen genieten.

Vanaf half elf stroomde sportpark Bosstraat-Oost langzaam vol. De organisatie – bestaande uit Ron Vlaswinkel, Ries de Jong, André Hooft, Arjan Snijders, Gerard van den Breemer, Tamara Roedelof en Peter Beijer, had bewust ruimte gemaakt voor een rustige inloop, een kop koffie en vooral tijd om elkaar weer te zien. Maar rustig bleef het niet lang: al snel vulden de terrassen en velden zich met oude bekenden. Ondertussen draaide Semmy Prinsen diverse 'gouwe ouwes'. 

Het leverde vanaf het eerste moment mooie ontmoetingen op. Handen werden geschud, verhalen begonnen met “weet je nog…” en regelmatig volgde daarna een bulderlach als een ankedote van toen, hier en daar wat verrijkt met sappige details, in eguren en kleuren werd verteld. Mooi al die blikken van herkenning. Soms hadden mensen elkaar jarenlang niet gezien.

Een van de eersten die zich meldde was Wout Posthuma, jarenlang keeperstrainer bij de club. Zijn reactie vatte de sfeer misschien wel het beste samen: “Fantastisch dit. Alsof je teruggaat in de tijd.”

En dat gevoel hing de hele dag in de lucht. Alsof iedereen even terug mocht naar de jaren waarin de benen nog wat sneller waren, de haren wat voller en de wedstrijden net iets langer duurden.

Van allerlei generaties waren vertegenwoordigers aanwezig. Oud-trainer Ernst Brandes, in de jaren zeventig en tachtig actief als selectiespeler, A1-trainer en later hoofdtrainer, kwam speciaal over uit Azië was erbij en werd op veel plekken hartelijk begroet. Ook Harry Baardman was van de partij, afkomstig uit het elftal dat in 1974 kampioen werd. Uit dat legendarische team waren meerdere spelers aanwezig. Noem ze maar op: Wim van Roomen, Marcel van der Lugt, Dick Dorrestein. Robert Westbroek, helaas al lang niet meer onder ons, zag vanaf de grote banner dat het allemaal goed was. 

Maar niet alleen de eerste elftallen trokken aandacht. Juist de breedte van de vereniging maakte indruk. Van het eerste zaterdagelftal tot het bekende Heren 13 onder leiding van Theun van den Hengel. Van het oude negende in herkenbare Snijders Vlak en Strak-shirts tot het roemruchte tiende, beter bekend als FC Klapband. De B-1 uit 1985 met toppertjes als Robert Roest, Peter Wolfsen, Paul Rademaker en Rens Smit namen het op tegen de A-1 uit 1997 met Barry Luijsterburg, Bob Wigtman en verrek...Ramon en Nick Timmerman waren er ook. Geert en Wil Oudenaller waren er ook, als begeleiding van SO Soest twEE. Ook de dames, de jongere voetballers en talloze andere teams uit verschillende tijdperken waren vertegenwoordigd. Overal op het complex kwamen herinneringen samen.

Na een gezamenlijke lunch volgde een van de mooiste momenten van de dag: het defilé. Vanaf veld 2 trok een lange stoet met alle ruim vijfhonderd spelers richting veld 1, voorafgegaan door de SO Soest-mascotte. Benjamin van Asch nam die warme taak op zich en trotseerde met bewonderenswaardige inzet de zomerse temperaturen.

Op veld 1 wachtte voorzitter Leo Rauch met een warming-up die minstens zoveel lachsalvo’s als spieractiviteit opleverde. Er werd gevraagd op de buik te liggen, eerst één oog te sluiten, daarna het andere en vervolgens allebei tegelijk. Opmerkelijk genoeg werkte iedereen enthousiast mee.

Daarna begon waarvoor menigeen zijn schoenen had meegenomen: het toernooi.

Maar wie strijd verwachtte, kwam vooral sportiviteit tegen. Op de drie velden werd fanatiek gevoetbald, zonder één wanklank. Er werd gelachen om gemiste kansen, geapplaudisseerd voor mooie acties en toen de zon inmiddels overuren maakte boven de bloedhete velden, werden sommige wedstrijden praktisch en passend bij de dag omgezet in een strafschoppenserie.

Elke poule leverde uiteindelijk één kandidaat af voor de finale van het latje trap. Zeven spelers mochten het proberen. Uiteindelijk was het Youp van Zonneveld, ooit gevreesd spits van Onder 23-1 (en waarom zou die jongen geen rentree maken in onze selectie), die als enige de lat wist te raken en daarmee de winnaar werd van het reünietoernooi.

Maar zoals op dit soort dagen vaker geldt: meedoen en erbij zijn woog zwaarder dan de uitslag.

En toen begon de traditionele derde helft.

Onder muzikale begeleiding van DJ Eric Calis bleef het nog lang gezellig. Er werd nagepraat, gelachen, herinneringen gedeeld en hier en daar gingen zelfs de voetjes nog van de vloer.

Zeker vermeldenswaardig is de inzet van de vrijwilligers van het Groot Gaesbeeker Gilde, die naast onze eigen vrijwilligers, iedereen van een natje kon voorzien. Dank, heel veel dank daarvoor. Ook dank aan de 'hamburgerbakkers' die ervoor zorgden dat enorme rijen mensen hun noodzakelijke middag- en avondhap op een bordje kregen.  .

Onder perfecte omstandigheden werd het een dag die precies liet zien wat SO Soest al honderd jaar bijzonder maakt: mensen samenbrengen.

Meer dan eens klonk dezelfde wens: eigenlijk zou dit ieder jaar moeten gebeuren.

De organisatie kijkt terug op een zeer geslaagde reüniedag. Een dag waar nog lang over nagepraat zal worden en waar met plezier op teruggekeken kan worden.

SO Soest – samen staan we sterk. Op Eerste Pinksterdag was dat op elke meter van het sportpark zichtbaar.

Zie hieronder de foto's. Met dank aan de diverse inzenders. Later wellicht meer beelden

Delen op sociale media

FacebookLinkedInPinterestE-mail