In memoriam Gert Westerveld

Zondag 13 september 2026

Gert Westerveld is vrijdag 12 september op 64-jarige leeftijd overleden. De jongere leden van SO Soest zullen hem waarschijnlijk niet hebben gekend, maar bij veel oudere leden heeft Gert een onuitwisbare indruk achtergelaten. Als voetballer van onze selectie in de jaren zeventig en tachtig, maar zeker ook als mens.

Gert was een begenadigd voetballer. Bikkelhard, ook voor zichzelf, maar vooral ontzettend technisch. Hij speelde altijd aan de linkerkant en juist daar liet hij de voetballiefhebber genieten van zijn vele hoogstandjes. Met zijn enorme techniek en onnavolgbare bewegingen werd hij binnen de club niet voor niets het ‘slangenmens’ genoemd. Met zijn afgezakte sokjes wist hij menig tegenstander tot wanhoop te drijven.

Het was natuurlijk logisch dat Gert bij SO Soest voetbalde. Vader Evert was een echt clubmens, lid van verdienste en ook ooit speler van het eerste elftal. Evert overleed heel jong, op 46-jarige leeftijd, op 21 september 1981. De speling van het lot heeft de sterfdata en de leeftijden van vader en zoon omgedraaid.

Gert was veel meer dan alleen een goede voetballer. Hij was een levensgenieter, met humor hoog in het vaandel. Met Gert kon je echt lachen. Nooit ten koste van anderen, maar met mooie anekdotes, of zoals Gert ze zelf noemde: ‘anekedotes’, uit zijn rijke voetbalverleden. Hij wist ze prachtig te vertellen en bracht daarmee menig toehoorder tot een schaterlach.

Maar ook pratical jokes schuwde Gert niet. Hij had de 'onschuld aan zijn kont hangen'. Je kon niet boos op hem worden. Bij verjaardagsfeestjes voerde hij steevast een act op als hij naar het toilet was geweest. Dan kwam hij terug, gewikkeld in toiletpapier en met de WC-borstel gaf hij iedereen, als ware hij een katholieke priester, de zegen. Wanneer hij in de kroeg een Tia Maria wilde bestellen vroeg hij om een 'Rietje me Tietje' en een biertje was voor hem 'papegaaiensap'. Op stap met zijn beste (wandel)vrienden Peter 'Krul' van den Berg en Rens Hooft heeft hij uit balorigheid, samen met zijn maten, eens de ramen van de veerboot naar een waddeneiland gelapt omdat hij zich verveelde. 

Gert maakte deel uit van een van de beste SO Soest-elftallen uit de clubgeschiedenis. Op 17 mei 1981 werd in Baarn het kampioenschap van de vierde klasse gevierd. Wie nu denkt: vierde klasse, wat stelde dat voor? In die tijd was dat het vierde amateurniveau van Nederland en zag de voetbalpiramide er heel anders uit dan tegenwoordig. Het kampioenschap betekende promotie naar de derde klasse en vormde het begin van een succesvolle periode voor SO Soest.

Gert speelde samen met onder anderen Johan Staal, Peter ‘Krul’ van den Berg, Robert Westbroek, Arjan Schipperen, Wim Gouw, Huub Koppel, André van den Dijssel en Henk van Asch. Ook in de jaren daarna bleef hij deel uitmaken van het eerste elftal. Toen hij zelf in een lager elftal ging spelen, werd hij nog wel eens teruggehaald. Een beroep op Gert doen was nooit tevergeefs.

Had hij misschien hoger kunnen voetballen? Misschien wel. Met zijn techniek en voetbalkunde had hij ongetwijfeld op een hoger amateurniveau kunnen spelen. Maar bij Gert stond het genieten van het leven ook altijd voorop. En dat deed hij dan ook grenzeloos.

Ook als vrijwilliger was Gert altijd inzetbaar. Lijnen trekken, achter de bar staan: niets was hem te veel. Eind jaren tachtig verhuisde hij met Eline naar Emmen. Zijn Soester tongval raakte hij echter nooit kwijt. Dat was altijd goed te horen wanneer hij bij een van de vele reünies van SO Soest aanwezig was.

Ook tijdens de reünie ter gelegenheid van het honderdjarig bestaan van SO Soest, op 24 mei van dit jaar, was Gert erbij. Slechts twee dagen daarvoor lag hij nog in het ziekenhuis. Nadat hij was ontslagen, belde zijn neef Johan Staal hem. Gert hoefde niet lang na te denken. ‘Ik kom eraan.’ En zo was hij er, samen met Eline en zoon Mark. Een aantal uren lang ontmoette en begroette hij oude vrienden en bekenden. Het deed hem zichtbaar veel plezier. Later vertelde hij aan Johan en aan zijn familie hoe blij hij was dat hij deze reünie nog had mogen meemaken.

Dat Gert er niet meer is, is een groot gemis. Zeker voor zijn vrouw Eline, zijn kinderen Diana en Mark, zijn zus en zijn moeder en voor iedereen die hem van dichtbij heeft meegemaakt. De herinneringen aan Gert zullen ongetwijfeld ooit voor een glimlach zorgen. Nu overheersen echter het verdriet en het gemis.

Namens het bestuur en de leden van SO Soest wensen wij Eline, Diane en Matts, Mark, zijn moeder An, zijn zus Ada en haar man André en alle andere nabestaanden heel veel sterkte toe voor nu en de komende periode.

Wij herdenken een prachtig lid van SO Soest, een geweldige voetballer en bovenal een mooi mens. Gert heeft ons veel plezier geschonken. Daarvoor zijn wij hem veel dank verschuldigd.

Rust zacht, Gert.

Namens bestuur en leden SO Soest
Peter Beijer

Correspondentieadres:
Fam. Westerveld
p/a Ronerbrink 144
7812 LZ Emmen

Bij de kampioensfoto 1981 in kleur: 

1. Jan van Renswouw (trainer/coach), 2. Siem Westbroek, 3. Fried van den Breemer, 4. John Westerveld, 5. André van den Dijssel, 6. Henk van Asch, 7. Wim Gouw, 8. Martin Langbroek, 9. Huub Koppel, 10. Bram Gelderblom, 11. Marcel van der Lugt, 12. John Dorrestein, 13. Lammert “Oude Pos” Posthuma, 14. Anton Vugts, 15. Robert Westbroek, 16. Peter (Krul) van den Berg, 17. Gert Westerveld, 18. Epi Kamphorst, 19. Gé Schimmel, 20. Arjan Schipperen, 21. Johan Staal, 22. Harry Janmaat

En de A-1 van 1977: 1. Edwin Slotboom (keeper), 2. Andre vd Dijssel, 3. Wim van Logtestijn, 4. Peter Brouwer, 5. John de Jong. 6. John Dorrestein. 7. Jos Kok, 8. Dries de Jong (leider/grensrechter). 9. Willem Gouw. 10. Gert Westerveld. 11. Georg Herschel,  12. Nico Sukel, 13. Peter van den Berg, 14. Johan Staal, 15. Arjan Schipperen

Delen op sociale media

FacebookLinkedInPinterestE-mail